گم

سخت است نوشتن از عشق به تو...از سادگی گفتن سخت است.. ک من همیشه ادمی در لفافه بودام... سخت راه پر پیچ و خم را پیدا کنم...گم میشوم در خم و پیچ کلمه ها...

و میدانی همیشه هم بد نیست گم شدن....

مثلا در پیچ موهایت گم بشم... ناپیدا باشم..

و یا گم بشود این خاکستری های روزمره, در ابی خنده هایت...

و یا در کوچه پس کوچه ی صدایت....همانجا که بلندای صدای ذوق کردنم از هر کلمه ات گم میکند سکوتم را....

و گم شدن پیچ و تاب بدنت در سادگی بازووانم... همانجا ک ذوب میشویم در هم......

و تو همچنان ادامه میدهی استحاله کیمیاگری ات را با ساده ترین مفاهیم....

روزت مبارک.. بانوی عشق و جان... :*