تو همان تابش بهاری هستی.. که هر لحظه تابیدنش اش را غنیمت باید شمرد... که خود را به گرمایش سپرد... چشمها را بست و..... . دیگر هیچ آرزویی باقی نمی ماند... تو همان تابش همیشه بهاری هستی.... عزیز دل....

ایستاده در حاشیه ی شهر خدا.... بر لبه ی پرتگاه.... جیغ می کشد.... جیغ می کشد.... جیغ میکشد.... دهان باز، بی صداا... فریادهای پس زده.... چشمانی پر صدا.....

در زندگی هر مردی باید زنی باشد که به توانی در چشمانش معنی کنی، اعماق شاد بودن، ارام بودن را.... در زندگی هر انسانی باید کسی باشد ک خودخواهد کند، که به شکل خودخواهانه ای بخواهی تمامش مال تو باشد..... در طول دوره ی زندگی هر زمینی! ، باید لحظه ای

او هم می داند لحظه, لحظه ی عطر خمار چشمانت را محتاج است, شبانه های من... فرشته ی فصلی که یلدا را ثانیه به ثانیه دنباله دار تر میکند...

انسان هایی هستند ک فرقی نمیکند چندسال و چند روز و چند ساعت و چند دقیقه و چند ثانیه کنارت باشند... چه این ابدیت به طولانی سالها و چه به کوتاهی یک ثانیه.. می دانی ک تمام ارزویت فقط غرق شدن در حس وصف ناپذیر و خارق العاده گی بودنشان هست... و میدانی ,

در همین لحظه... در نقطه ی صفر شب و صبح... من بینهایت دلتنگ چشمانت شده ام... . . و چشمانت هم بهانه ای است.... که سرپوشی بگذارم بر گرگ و میش دلتنگی ام برای هر ذره ی دوست داشتنی ات ..

این جنگ تن ب تن بارها نتیجه اش تست شده: حتی تصور یک مینیمم ثانیه نبودنت, ماکسیمم تمام عمرم را حریف است...